b.

Banner, baner — obraz mający najczęściej formę leżącego prostokąta o niedużych rozmiarach, będący reklamą. Kliknięcie obrazu powoduje przekierowanie użytkownika do strony internetowej reklamodawcy. Dawniej bannery miały postać statycznego obrazu, obecnie często są animacją. W języku angielskim czasem zamiast słowa banner używa się określenia creative.

Bitmapa, bitmap – inaczej grafika rastrowa — plik graficzny złożony z pikseli. Jakość i wymiary takiego obrazu definiowane są przez ilość pikseli na cal kwadratowy (rozdzielczość). Jeżeli taki obraz zostanie powiększony ponad jego wymiar, straci on na jakości. Przykładem takich plików są te z rozszerzeniem JPEGGIFTIFF czy BMP.

Bleed, spad — sytuacja w której element kompozycji na stronie styka się z krawędzią kartki. Spady stosuje się w DTP do umieszczania ilustracji i innych elementów graficznych częściowo poza docelowym arkuszem, tak by po przycięciu elementy te dochodziły idealnie do krawędzi cięcia.

Bold, pogrubiony — tekst pogrubiony.

c.

Canvas — obszar roboczy lub obszar tła w programach graficznych, np. w Photoshopie.

CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, blacK — Key, Karbon) — standard kolorystyczny określany przez wartości procentowe tytułowych kolorów. Używany jest w druku.

d.

DPI (dots per inch) — ilość plamek (kropek tuszu) przypadających na jeden cal. Jest to jednostka stosowana do definiowania rozdzielczości urządzeń drukujących lub naświetlających.

DTP (DeskTop Publishing) — skład publikacji wspomagany komputerowo, tym mianem określa się skład katalogów, broszur, ulotek i innych tego typu projektów drukowanych.

e.

EPS (Encapsulated PostScript) — format graficzny zawierający dane o obrazie wektorowym. Jest to jeden ze standardów wymiany informacji wektorowej, często używany w drukarniach.

f.

Flyer — ulotka, projekt ulotki.

Font, Czcionka — zbiór znaków pisma o trzech identycznych parametrach: kroju pisma, stopnia pisma i odmiany pisma. Określenie „czcionka“ jest w kontekście grafiki komputerowej niepoprawne, ponieważ czcionka odnosi się do fizycznych „stempli“ z literami, których używało się przy składzie i zecerstwie tradycyjnym.

g.

GIF (Graphic Interchange Format) – format pliku graficznego z kompresją bezstratną. Pliki tego typu są powszechnie używane na stronach WWW, gdyż pozwalają na tworzenie animacji dwustanową przezroczystością. Obecnie wypierany przez format PNG oraz animacje flashowe lub z wykorzystaniem HTML5.

Gradient — płynne przejście tonalne pomiędzy kolorami.

Grafika 2.5D, grafika dwuipółwymiarowa, pseudo-3D — grafika dwuwymiarowa, która wywołuje złudzenie trójwymiarowości. Efekt ten tworzy się wykorzystując rzuty izometryczne.

Grafika 2D, grafika dwuwymiarowa — grafika operująca w dwóch wymiarach: szerokości i wysokości. Jest cyfrowym odpowiednikiem tradycyjnych technik graficznych i rysunkowych, ma także podobne zastosowania jak tradycyjne techniki. Grafika 2D może zawierać w sobie grafikę rastrową, wektorową oraz elementy typograficzne.

Grafika rastrowa — grafika przedstawiana za pomocą dwuwymiarowej siatki różnokolorowych pikseli. Jest zdefiniowana przez wielkość obrazu (całkowita liczba pikseli, szerokość i wysokość liczoną w pikselach), głębię koloru (ilość informacji zapisanych w każdym pikselu) i rozdzielczość. Próba zwiększenia obrazu ponad jego zapisane wymiary wiąże się z utratą ostrości. Przykładowe typy plików stosowane w grafice rastrowej to np. JPEGGIFTIFFPNG.

Grafika wektorowa, grafika obiektowa — rodzaj dwu– lub trójwymiarowej grafiki komputerowej, w którym obraz stworzony jest przy pomocy obiektów: linii, figur geometrycznych i brył umieszczonych w zdefiniowanym układzie współrzędnych. Obiekty zbudowane są z tzw. prymitywów, czyli prostych figur geometrycznych (proste, odcinki, krzywe, okręgi, wielokąty), opisanych poprzez współrzędne w układzie. Grafika wektorowa może być dowolnie skalowana bez utraty jakości. Przykładowe typy plików grafiki wektorowej to np.: AICDRWMFSVGEPS.

h.

HDR — High Dynamic Range Image — obraz o luminacji porównywalnej do widzianej przez ludzkie oko. Luminacja — zakres jasności — określana jest przez skalę od najjaśniejszego punktu obrazu do punktu najciemniejszego.

Identyfikacja wizualna, corporate identity, CI — System wizualny składający się z symboli, których zadaniem ma być kreowanie wizerunku firmy. Symbole te powinny być czytelne i wyróżniające się spośród symboli innych marek. Podstawowymi elementami identyfikacji są: logo, logotyp, gama kolorystyczna, krój czcionki, często także projekt wizytówki i papieru firmowego. Wraz z projektem identyfikacji wizualnej tworzy się najczęściej podstawową księgę znaku, która opisuje wymienione elementy wraz z zasadami ich użytku i projektami zastosowania.

i.

Italic, kursywa — tekst pochylony.

j.

JPEG (Joint Photographic Experts Group) — typ pliku grafiki rastrowej. Pozwala na zapis obrazów naturalnych — fotografii — w kompresji umożliwiającej płynne przejścia kolorystyczne i małą ilość deformacji detali. JPEG to obecnie najpopularniejszy format zapisu grafiki na świecie.

Justyfikacja — wyrównanie tekstu od lewej i prawej strony kolumny. Jedno z podstawowych zadań zecerów (kiedyś) i operatorów DTP (dziś).

k.

Kadrowanie, crop — proces odcinania lub docinania fotografii i grafiki w programach graficznych.

Kerning — regulowanie odległości pomiędzy literami.

Kompresja — proces optymalizacji danych polegający na zapisaniu ich w sposób taki, by zajęły one jak najmniej miejsca. W grafice mamy do czynienia z dwoma postaciami tego zjawiska: kompresją bezstratną i kompresją stratną.

Kontrast — relacja między najciemniejszym a najjaśniejszym elementem obrazu.

Krycie, opacity — właściwość warstw i obiektów w grafice komputerowej, która pozwala na uzyskanie częściowej przezroczystości tego obiektu lub warstwy.

Krzywa — w grafice wektorowej: krzywa Beziera tworząca ścieżki wektorowe, podstawowy budulec grafiki wektorowej, składa się z punktów kontrolnych i ramion określających wygląd łuków.

Krzywe — w grafice rastrowej: narzędzie do korekcji tonalnej, gdzie korekcję definiuje się za pomocą wykresu z krzywą tonalną. Narzędzie to w Photoshopie nosi nazwę Curves (Krzywe).

l.

Layout — graficzne rozmieszczenie elementów strony internetowej bądź dokumentu. Opracowanie zawiera zdefiniowanie krojów czcionek, kolorystyki, elementów graficznych oraz miejsca w którym ma znaleźć się treść. Przedstawiane jest najczęściej w formie pliku graficznego ukazującego wymienione elementy.

Logo — element identyfikacji firmy w postaci typograficznego opracowania nazwy danej marki. Logo zawiera wyłącznie nazwę firmy.

Logotyp — element identyfikacji firmy w postaci graficznego opracowania nazwy danej marki. Składa się najczęściej z symbolu graficznego (godła) i nazwy firmy (logo).

Lorem ipsum — tekst zastępczy, służący do projektowania layoutów, pozwalający na sprawdzenie kompozycji tekstu mającego znaleźć się w dokumencie. Został użyty po raz pierwszy w XVI wieku przez nieznanego drukarza. Składa się z łacińskich i pseudołacińskich wyrazów.

m.

Maska — tymczasowy kanał alfa, który przekrywa niektóre fragmenty warstwy, termin i technika używana w programach do grafiki rastrowej, np. w Photoshopie.

Master page, strona wzorcowa — w DTP: strona lub strony widzące (spread) zawierające stałe elementy layoutu publikacji, np. kolorystyka tła, nagłówki, sekcje, numeracje stron.

Mockup – model lub przedstawienie projektu lub urządzenia. Wykorzystuje się go w celach demonstracyjnych i promocyjnych, np wizualizacja komputera Mac lub tabletu z opisaniem funkcji i przycisków.

Monochromatyzm — przedstawienie obrazu w odcieniach jednej barwy, najczęściej w szarości.

n.

Nakładka, overlay — jeden z trybów mieszania warstw w grafice rastrowej, powoduje zwiększenie kontrastu danej warstwy. Nakładka sprawia, że ciemne i jasne tony warstwy są nieprzezroczyste, natomiast tony średnie są przezroczyste.

Nasycenie, saturacja — skala intensywności koloru w obrazie. Wysokie nasycenie oznacza kolory czyste, żywe i mocne, niskie nasycenie to barwy złamane, poszarzałe. Zerowe nasycenie oznacza obraz czarno-biały.

o.

Ofset, offset – przemysłowa odmiana druku płaskiego, w której obraz przenoszony jest z płaskiej formy drukowej na podłoże drukowe (np. papier) za pośrednictwem cylindra pośredniego pokrytego obciągiem. Offset jest obecnie jedną z najczęściej stosowanych technik druku. Druk offsetowy wymaga specjalnego przygotowania materiału źródłowego, polegającego na wykonaniu rozbarwień (separacji) na cztery kolory procesowe i stworzeniu płyt wzorcowych dla każdego z tych kolorów.

p.

Pantone, Pantone Color Matching System, PMS — system klasyfikacji kolorystycznej, stworzony przez firmę Pantone. W systemie tym każdy kolor oznaczony jest numerem oraz posiada opis jego charakterystycznych cech. W systemie tym znajduje się 1114 kolorów, stworzonych w wyniku zmieszania 15 pigmentów.

Pantone Goe System — system klasyfikacji kolorystycznej, będący przełożeniem kolorów ze skali Pantone na ich odpowiedniki w formacie RGB i Lab.

PDF (Portable Document Format) – format plików służący do prezentacji, przenoszenia i drukowania treści tekstowo-graficznych, stworzony przez firmę Adobe. Język opisu pliku PDF jest okrojoną wersją języka programowania PostScript wzbogaconą o elementy hipertekstowe.

Piksel — najmniejsza jednostka w obrazie drukowanym lub odtwarzanym na ekranie. Ma wymiary kwadratu, najczęściej o wymiarach 0.28x0.28mm. Najczęściej wypełniony jest jednolitym kolorem, który jest wynikiem sumy kolorów trzech subpikseli. Każdy obraz cyfrowy składa się z pikseli.

Pikselizacja, pikseloza — deformacja obrazu powstająca przy wyświetlaniu go w sposób umożliwiający zobaczenie poszczególnych pikseli, normalnie niewidocznych dla oka. Dochodzi do niej podczas powiększenia obrazu ponad jego wymiary wyjściowe.

Pixel Art — rodzaj grafiki tworzonej przy pomocy programów umożliwiających rysowanie i edytowanie obrazu na poziomie pojedynczych pikseli. Obrazy takie najczęściej cechują się niską rozdzielczością, niedużymi wymiarami, ograniczoną paletą barwną i wyraźnym konturem otaczającym przedstawiane obiekty.

PNG — Portable Network Graphic — typ plików grafiki rastrowej pozwalający na bezstratną kompresję danych graficznych, często wykorzystywana w internecie.

Podstawowa Księga Znaku – dokument załączany do stworzonego logo, zawierający informacje o znaczeniu logotypu, jego budowie, kolorystyce, różnych wariantach kolorystycznych i przykładach zastosowania logo. Dokument taki ma pomóc w zachowaniu zaplanowanego wizerunku firmy.

Proof, próba — jest to wydruk próbny lub jego symulacja w programie graficznym.

r.

Render — tworzenie dwuwymiarowego obrazu z trójwymiarowego modelu z uwzględnieniem tekstur, odbić, światłocienia itp.

RGB — model kolorystyczny, którego nazwa powstała od pierwszych nazw kolorów: czerwonego (red), zielonego (green) i niebieskiego (blue). Model ten wywodzi się z możliwości odbioru obrazów przez ludzkie oko, które odczytuje barwy jako mieszaninę trzech wiązek światła w tych właśnie kolorach.

Rozdzielczość — własność plików graficznych i urządzeń wyświetlających obrazy wyrażana w liczbie pikseli w poziomie oraz w pionie. Rozdzielczość obrazów wyraża się najczęściej w skali ppi, zaś rozdzielczość urządzeń drukujących w skali dpi.

s.

Sans serif — font bezszeryfowy, czyli bez „wystających końcówek“. Tekst który teraz czytasz złożony jest fontem bezszeryfowym.

Schodkowanie, jaggies — nienaturalne odwzorowanie krawędzi linii ukośnej w grafice rastrowej w postaci schodków złożonych z pojedynczych pikseli.

Separacje, rozbarwienie — proces rozdziału obrazu lub projektu wielokolorowego na cztery kolory CMYK. Każdy taki rozdzielony obraz nanoszony jest potem na płytę do druku offsetowego, a potem nadrukowywany na papier. Połączenie tych nadruków daje z powrotem wydruk wielokolorowy.

Serif — font szeryfowy, z „wystającymi końcówkami“.

Spot, kolor dodatkowy — każdy kolor w wydruku, który nie jest kolorem procesowym CMYK, zazwyczaj kolorem dodatkowym jest Pantone.

Spread, strony widzące — układ dwóch stronic rozłożonej książki lub katalogu.

Stock, stok — serwis internetowy udostępniający gotowe fotografie lub grafiki do wykorzystania w nowych projektach.

Szparowanie, zaznaczanie, wycinanie z tła, wyodrębnianie — proces wycinania danego fragmentu obrazu rastrowego z całości. Jest to jedno z podstawowych zadań przy obróbce grafiki rastrowej. Często wycina się np ludzi lub obiekty z tła i wstawia na inne tło.

t.

Tekstura — dwuwymiarowy obraz imitujący faktury (np. chropowatość), materiały (np. drewno, papier) bądź zjawiska (chmury), nakładany na modele trójwymiarowe.

Template, motyw, templatka, skórka — graficzna nakładka (wygląd) strony internetowej, która „nałożona“ jest na jej silnik. Motywy graficzne występują w gotowych systemach CMS, takich jak Joomla czy WordPress, gdzie na tym samym silniku działają strony o różnym wyglądzie i funkcjonalności. Przy tworzeniu strony internetowej opartej na gotowym rozwiązaniu, zadaniem grafika jest zaprojektowanie templatki.

Thumbnail — miniatura dokumentu pozwalająca na zobaczenie jego postaci graficznej przed wczytaniem całości.

TIFF (Tagged Image File Format) — typ pliku grafiki rastrowej z kompresją bezstratną, używany głównie do zapisu zdjęć przeznaczonych do druku, lub tam, gdzie artefakty kompresji JPEG są nie do przyjęcia.

u.

UI (User Interface) — wszystkie komponenty, które reprezentują wizualną stronę witryny www.

UX (User eXperience) — określenie sposobu działania i funkcjonowania witryny www, look & feel.

w.

Warstwa, layer — narzędzie stosowane w programach graficznych, służące do rozdzielenia i zgrupowania poszczególnych elementów obrazu w celu łatwiejszego i selektywnego ich edytowania. Kolejne fragmenty obrazu mogą być tworzone na kolejnych warstwach, dzięki czemu można je swobodnie modyfikować bez obawy o zniszczenie pozostałych części grafiki.

Wdowa, widow — w DTP: pozostawienie ostatniego wyrazu (w szczególności krótkiego) w akapicie w osobnej linii.

Wektoryzacja, trasowanie, tracing — proces mający na celu zmianę grafiki rastrowej na wektorową. Polega na zamianie rastrów na obiekty wektorowe na zasadzie podobieństwa koloru. Proces ten wiąże się najczęściej z deformacją pierwotnego obrazu.

Winieta — efekt fotograficzny polegający na przyciemnieniu lub rozjaśnieniu krawędzi fotografii.

Wireframe — wizualny szkic strony internetowej, prezentujący szkielet funkcjonalny wraz z rozplanowaniem elementów. W skrócie: szkic funkcjonalny.

Wizualizacja, wizka — przedstawienie idei, koncepcji, zjawisk, danych itp. z użyciem środków wizualnych.

z.

Znak wodny, watermark — pierwotnie obraz umieszczany na papierze w trakcie jego formowania, widoczny w świetle przechodzącym dzięki zróżnicowanej grubości papieru. Jego cyfrowy odpowiednik jest najczęściej częściowo przeźroczystym napisem (logiem firmy, nazwiskiem autora grafiki) umieszczanym na różnych partiach obrazu w celu zabezpieczenia grafiki lub zdjęcia przed kradzieżą czy użytkiem bez zgody jej autora.

Zoom — powiększanie lub pomniejszanie widoku dokumentu w programie graficznym.

Zrzut ekranu, screenshot — zapis obrazu wyświetlanego w danym momencie na monitorze.

Back to Top